Hardlopen
Hardlopen, ik ben weer begonnen. De laatste keer is al een aantal jaar geleden. De afgelopen periode bedenk ik me regelmatig dat het me lekker lijkt weer te beginnen. Ligt het aan het weer? Of heb ik gewoon meer zin om te bewegen? Ik denk beide. Met hardlopen zit ik niet aan tijden vast en ik kan gaan wanneer ik wil. Veel makkelijker dan kijken of er toevallig een leuke les is op het moment dat ik wil gaan sporten. En, actiever dan wandelen.
Ik check op internet bij welke app ik zelf mijn planning in kan voeren én mijn eigen muziek kan afspelen. Ik kom op een van mijn oude hardloop apps uit, runkeeper. Vervolgens zoek ik een opbouwschema voor beginners. Deze vind ik via run2day. En daar ga ik dan. Ik ben benieuwd of ik het nu leuk ga vinden, of dat het erbij blijft dat ik alleen het idee leuk vind.
Vandaag was mijn tweede keer. Het zonnetje schijnt lekker. Het is toch weer anders lopen langs het water dan voor een wandelingetje. Vind ik het heerlijk? Ik weet het niet, ik denk eigenlijk niet veel na onder het rennen. Behalve dat ik hier misschien een blog over kan schrijven en of ik mooie shots zie voor een foto. Ik ben benieuwd of ik vandaag weer zo’n jeuk krijg in mijn onderhuids vetweefsel. Tenminste dat is wat ik denk dat het is. De vorige keer begon het halverwege en werd ik er helemaal gek van. Ik moest mijn handen tot vuisten ballen om niet te gaan krabben. Dit herkende ik zo van het verleden. Toen kon ik het zelfs hebben als ik ging wandelen. Als ik toch ga krabben, blijf ik krabben, omdat de jeuk dan steeds erger wordt. Veelal tot bloeduitstortingen aan toe. Gelukkig heb ik er vandaag minder last van. Ik voel het wel, maar niet zo extreem als de vorige keer. Gelukkig. Op naar de volgende les.
Geef een reactie